Column Henk Nugteren No 210

VERBROEDERING

Je hoort vaak zeggen dat grote sporttoernooien verbroederend werken. Maar nu even niet. Het mondiale sporttoernooi dat momenteel aan de gang is en door de organisatoren als allergrootste feest voor de hele aardbol wordt gebracht, brengt geenszins vrede in de wereld en opent al helemaal geen grenzen. De machtigste bondsbaas ter wereld leverde het evenement uit aan Hem-die-deze-wereld-denkt-te-kunnen-maken-en-breken. Een wapenstilstand kwam er alleen omdat zijn wapens opraakten, bedreigingen aan ieder land of individu dat maar aan zijn ideeën durft te twijfelen gaan onverstoorbaar door.
Opening van grenzen, ho maar, migranten worden met grof geweld uitgezet, toeschouwers en deelnemende teams worden beperkt in hun bewegingsvrijheid, zelfs een gerespecteerd scheidsrechter werd direct terug naar huis gestuurd omdat zijn aanwezigheid niet op prijs werd gesteld. Wat nou feest voor de hele planeet?
“Zo’n tv-klassieker zal het WK voetbal door Trump niet worden (4,6,7)”, was een omschrijving in een recent cryptogram van Jan Meulendijks. De oplossing, waar ik toch even over moest nadenken, bleek heel typerend: ‘spel zonder grenzen’.

Onze koning doet met zichtbaar plezier mee aan het spektakel. Voor hem maakt het niet uit of het schaatsen, voetballen of een andere sport betreft, ja zelfs voor atletiek krijg je zijn handen op elkaar (EK indoor Apeldoorn). Alles in het openbaar met de camera er bovenop. Hij lijkt immuun voor het commentaar dat hem bij eerdere evenementen ten deel viel, zoals over het biertje met Poetin. Tijdens de wedstrijd Nederland-Zweden zit hij opvallend veel dichter bij Infantino dan bij Maxima. Bang dat Maxima het gesprek volgt en het later ‘een beetje dom’ zal noemen? Of is dit protocollaire verbroedering?

Er waren de laatste maanden al stemmen die opriepen om dit WK geen aandacht te gunnen, maar het bleef hoofdzakelijk bij woorden. Toch merk ik dat er minder compleet uitbundig versierde straten in onze stad zijn dan bij eerdere toernooien. Hier en daar een paar huizen met wat oranje vlaggetjes, soms beperkt tot de wedstrijddag van het Nederlands team. Maar hoe zal dat straks gaan als Oranje onverhoopt toch ver gaat komen? Nederlandse vlaggen met een schooltas zijn op dit moment ruim in de meerderheid en dat is van twee kanten positief: veel geslaagden en weinig voetbalgekken.
Die versieringen blijven sowieso een merkwaardig verschijnsel. Eens hing ik oranje vlaggetjes op tijdens een WK atletiek, gewoon voor de gein om te zien wat het aan reacties zou losmaken. De buurt vroeg zich af of ik ze nog wel op een rijtje had, het WK voetbal was immers al een jaar eerder geweest. Toen ik hen uitlegde dat het voor een gouden medaille voor Femke Bol was, werd ik meewarig aangekeken of zelfs voor idioot uitgemaakt. Het daaropvolgende EK voetbal kwamen de oranje versierselen bij diezelfde mensen weer uit de kast, niemand bleek de boodschap te hebben begrepen.

Mocht Hij-die-deze-wereld-denkt-te-kunnen-maken-en-breken in de zomer van 2028 nog aan de macht zijn en gastheer worden voor de Olympische Spelen van Los Angeles, dan zijn er nieuwe kansen voor een tegenoffensief: vanuit de atletiek en in samenwerking met andere sporten, een heuse boycot op touw zetten.
Voorlopig kunnen we lokaal een voorbeeld stellen door er voor te zorgen dat de ALV van komende maandag er een van verbroedering wordt (of verzustering, we leven niet alleen in de manosfeer), dan kunnen we als Fortius ook weer door.