Column Henk Nugteren No 213

MEGAGROTE BEKER

Het kan niemand ontgaan zijn dat de atletiek de laatste jaren een enorme ontwikkeling heeft meegemaakt, internationaal en nationaal. Nederland spreekt een woordje mee en dat is te merken aan zendtijd voor atletiek en aandacht in dagbladen en tijdschriften. Zelfs op niet-sport pagina’s kun je zomaar een stukje lezen dat aan atletiek gerelateerd is. De laatste maand las ik over atletiek in landelijke bladen uit de mond van kinderen die naar hun bezigheden en interesses werden gevraagd. Waar las je zoiets twintig jaar geleden? Ik doe zomaar een greep:

Een meisje van negen vertelde dat ze van haar moeder had geleerd om snel te kunnen lopen. Ze beweerde dat ze dat heel goed kan. Op school gingen ze een wedstrijdje doen, maar dat had ze niet gewonnen want op een gegeven moment gingen de anderen opeens rennen. En dat vond ze heel flauw en eigenlijk ook oneerlijk.

Tja, vraag ik me dan af, toch niet helemaal het verschil tussen snelwandelen en hardlopen begrepen? Maar het meisje was natuurlijk wel goed bezig.
Nog eentje, letterlijk overgenomen uit de rubriek ‘Kind op haar slaapkamer’ uit de Volkskrant, waarin kinderen worden geïnterviewd, in dit geval een meisje van tien uit de omgeving van Amsterdam:

Wat vind je leuk om te doen?
‘Atletiek! Ik doe aan kogelstoten, verspringen en sprinten. Maar rennen vind ik het leukst, want ik haal altijd iedereen in. Vorige zaterdag was ik eerste geworden met een wedstrijd en dacht ik dat ik een megagrote beker zou krijgen. Maar die was juist superklein. Dat vond ik wel suf.’

Nou, dan zou dat meisje komende zondag eens mee moeten doen met de jeugdlopen bij de DrechtStadLoop. Daar krijgen de eerste drie een mooie trofee. Die zijn misschien niet megagroot maar zeker niet superklein. Voor de winnaar is er een beker zo groot als een flinke drinkfles. Maar daar moet je dan ook wel heel hard voor rennen, want er doen bij de 400 m PuppyRun en de 1000 m jeugdloop elk wel bijna honderd kinderen mee.
Fortius is populair onder de Dordtse jeugd en pupillen en junioren doen het goed in de regionale en nationale competities. Maar helaas lijkt het daar op te houden.
Na een hoopvolle promotie vorig jaar naar de tweede divisie, is de Fortiusploeg dit jaar weer gedegradeerd. De competitieploeg zou toch het uithangbord van de atletiekafdeling van Fortius moeten zijn. De enkele goed presterende atleten in de ploeg kunnen het niet alleen, de ploeg moet vanuit de breedte worden opgebouwd. Dat lukt natuurlijk niet als onze talentvolle junioren verdwijnen naar andere clubs. We zouden als centrale club in de regio toch juist de talenten uit Papendrecht/Sliedrecht, Barendrecht en Oud-Beijerland moeten kunnen strikken? Hoe bestaat het toch dat clubs uit die plaatsen competitieploegen hebben die één of twee niveaus hoger presteren dan onze eigen ploeg? En dat wij nauwelijks op nationaal niveau individuele toppers kunnen leveren, terwijl clubs van een zelfde statuur als Fortius dat pretendeert te zijn, dat wel kunnen.
Het wordt tijd dat Fortius gaat meeprofiteren van de sneltreinvaart waarmee de atletiek in Nederland zich op prestatief niveau ontwikkelt. Tijd dus voor actie, aan het bestuur de taak om die actie op gang te brengen. Als we het nu niet doen, wanneer dan wel?